SPRZĘT JEŹDZIECKI


Siodło

SIODŁO
[rysunek]

Opis sprzętu zaczynamy zatem od najważniejszego – siodła.

Bez niego jazda nie byłaby niemożliwa, ale na pewno trudniejsza. Wie o tym chyba każdy, kto próbował jeździć na oklep na bardzo chudym koniu ;) Sprzęt jeździecki bardzo ułatwia pracę z koniem, ale nawet najlepsze siodła i ogłowia nie zastąpią umiejętności jeźdźca.

Ogłowie

OGŁOWIE
[rysunek]

Funkcje poszczególnych części ogłowia:

  • Podgardle – przeciwdziała przypadkowemu zdjęciu ogłowia. Powinno być zapięte tak, aby pomiędzy pasek a ganasze można było wsunąć pięść
  • Nagłówek – trzyma ogłowie
  • Naczółek – zapobiega zsuwaniu ogłowia na szyję
  • Nachrapnik – przenosi część działania ręki jeźdźca na kość nosową konia, uniemożliwia otwieranie pyska
  • Wędzidło – umożliwia powodowanie koniem  (ale są też ogłowia bezwędzidłowe np. hackamore)
  • Wodze – zapewniają kontakt między pyskiem konia a ręką jeźdźca

Pod siodłem powinien znajdować się czaprak. Jest to gruby koc, który ma za zadanie uchronienie grzbietu konia przed odparzeniami, obtarciom i stanom zapalnym, a także pochłania pot wydzielany przez konia podczas jazdy. Nie powinien on się przesuwać ani marszczyć pod siodłem. Czaprak, który używany jest codziennie należy prać co tydzień.

Dla początkujących, którzy mają jeszcze problemy z zapanowaniem nad koniem stworzono wypinacze. Są to specyficzne wodze w postaci dwóch sznurków, jeden przypięty do prawego kółka wędzidła i do popręgu po prawej stronie, drugi zaś tak samo po lewej stronie. Konia można wypiąć sztywno lub luźno w zależności od potrzeby. Nie można jednak jeździć z wypinaczami bez przerwy, gdyż koń jest na sztywnym kontakcie i ma ograniczone ruchy głową. Jeździec przyzwyczaja się do prostego panowania nad koniem, co uniemożliwia dalszy postęp w nauce jazdy konnej.

Sztywny wytok jest przystosowany dla koni skaczących przez przeszkody. Jest to pojedyncza wodza przypięta do popręgu między przednimi nogami konia i przymocowana jest do paska od nachrapnika. Uniemożliwia on koniom o dużym temperamencie rzucanie głową, zwierze może nią ruszać tylko na boki.

Wytok jest to rzemień przymocowany do popręgu przebiegający między przednimi nogami konia i dzielący się na dwie części. Każda z nich jest zakończona kółkiem, przez które przewleka się wodze (jednym po prawej, a drugim po lewej stronie). Wytok powinien ograniczać koniu możliwość rzucania głową i podnoszenia jej zbyt wysoko, jednak nie może im zapobiec całkowicie. Wodza ta jest stosowana przy skokach, podczas rajdów i wyjazdów w teren dla porywczych koni.

Czarna wodza składa się z dwóch skórzanych pasków. Jeden z nich przypina się do popręgu po prawej przeciąga przez kółko wędzidłowe po tej samej stronie i do prawej ręki jeźdźca, tak samo robimy z lewą stroną. Czarną wodzę stosują tylko doświadczeni jeźdźcy, którzy umieją wyczuć konia. Prowokuje ona zwierzę do ganaszowania przy mocniejszym napięciu ręki. Często konie opierają się przy używaniu czarnej wodzy, gdyż jeździec nie umie jej używać i sprawia wierzchowcowi ból.

Ubiór jeźdźca

UBIÓR JEŹDŹCA
[rysunek]

Nasz koń już ubrany? Czas więc najwyższy na nas.
W co i jak się ubrać do jazdy konnej, aby było bezpiecznie i wygodnie? Poniżej przedstawiamy listę niezbędnych akcesoriów. Jednocześnie informujemy, że u nas w stajni znajdziecie dla siebie toczki, sztylpy i palcaty tzw. stajenne, jeśli jeszcze ich nie macie – więc do jazdy potrzebne są wam tylko odpowiednie spodnie oraz buty z płaską podeszwą. Jeśli planujecie zakup ubioru jeździeckiego zwróćcie uwagę, aby był to sprzęt solidnie wykonany i przede wszystkim atestowany.

Nakrycie głowy jest jednym z ważniejszych części ubioru. Ma za zadanie chronić głowę jeźdźca w razie upadku. Melonikcylinder ładnie wyglądają, lecz słabo osłaniają. Innym rodzajem nakrycia głowy jest toczek. Wykonany jest ze słabego materiału i nadają się tylko do jazdy rekreacyjnej po padoku. Kaski są wyspecjalizowane w idealnej ochronie głowy jeźdźca i często posiadają paski z ochraniaczem na brodę. STAJNIA TORADO zdecydowanie poleca kaski!

Do jazdy konnej powinno się używać specjalnych spodni nazywanych bryczesy. Mają one naszycia na udach i innych miejscach, które w czasie jazdy konnej są obcierane. Posiadają też rzepy lub suwaki przy kostce, by nogawki trzymały się nogi i nie zwijały się.

Buty do jazdy konnej mogą być krótkie (czyli sztyblety) albo długie. Jeśli posiadasz buty długie to zakładanie sztylp jest nie potrzebne. Buty te są robione z gumy, a ich obcasy zapobiegają wyślizgiwania się  stopy ze strzemienia. Inny rodzaj butów długich to tzw. oficerki – najbardziej wygodne i eleganckie obuwie konne. Zakup tych butów nie jest konieczny i jest drogi, więc lepiej kupić je dopiero gdy stopa przestanie rosnąć albo gdy już będziesz jeźdźcem zaawansowanym.

Sztylpy (ochraniacze do kolan) albo czapsy (ochraniacze do ud) chronią przed otarciami na łydkach. Zakłada się je bezpośrednio na  spodnie, w których jeździmy. Są zrobione ze skóry, a w miejscach, które obcierają się znajduje się dodatkowa warstwa skóry. Jeżeli jeździsz często i intensywnie to sztylpy zdecydowanie Ci się przydadzą.

Z wymienionymi powyżej artykułami jeździec będzie się dobrze czuć w siodle i zapewni sobie bezpieczeństwo. Dodatkiem może być bat (palcat). Są trzy rodzaje tych produktów: krótki do skoków przez przeszkody, dłuższy ujeżdżeniowy i najdłuższy do lonżowania. Batów używa się, gdy chce się ukarać konia lub gdy wierzchowiec nie reaguje na łydki. Gdy chcemy go zastosować należy to zrobić w trakcie działania łydkami. Tego narzędzia nie powinno się pokazywać zwierzęciu, gdyż może się ono spłoszyć.